DOLAR 0,0000
EURO 0,0000
STERLIN 0,0000
ALTIN 000,00
BİST 00.000
Elif Angın
Elif Angın
Giriş Tarihi : 25-12-2020 09:25

Kölesi olduk!

Uzun zamandır üzülerek takip ettiğim bir konuyu paylaşmak istiyorum bu yazımda sizlerle, "sosyal medya bağımlılığı".

Üzülerek söylüyorum ki hayatımızın her alanını, birbirimizi duymamızı, görmemizi, anlamamızı engelleyecek kadar sarmış ve biz bunun farkında olarak devam ediyoruz. Aslında sadece sosyal medya değil genel olarak dijitalin kölesi olmuş bir haldeyiz. Evet bunda çağımızın rolü büyük, içinde bulunduğumuz şartlar bizi buna itiyor ama sıkıntı şu ki biz sadece gerekeni yapmıyor artık hayattan iletişimi koparmış bağımlılar haline geliyoruz. Özellikle çocukların bu tutkuları gözümü o kadar korkutuyor ki kendi çocukluğumuzu düşünmeden edemiyorum, sokakta oyunlar oynadığımız günler ne kadar kıymetliymiş aslında, biriyle çikolatanı paylaşabilmek onu bırakın biriyle kavga edebilmek bile karşında ki insanla bir şekilde bir köprü kurmaya çalışmakmış. Şimdiki çocuklar maalesef kendilerini kapattıkları fanusun içinde sosyal medya üzerinden birbirlerine hakaretler edip birbirlerini anlamaya çalışmadan, tanımadan, görmeden, bilmeden birbirlerine karşı taraflar haline gelebiliyorlar hele hele en fenası hayran sayfaları, 12-13 yaşlarında ki çocuklar birbirlerine saldırıyor hiç görmedikleri insanlar için hiç tanımadıkları insanları kırıp dökebiliyor. Uzaktan durup bakınca bu çocukların haline, suç birazda bizde mi diye düşünmeden edemiyorum, belki de aileler olarak gerekli ilgiyi gösteremiyoruz çocuklarımıza, daha 1 yaşına girmeden tv izlemeden yemek yiyemiyor diye kendi konforumuz için arkasına sığındığımız bahaneler çocukları sonrasında elektronik bağımlısı dünyaya sırtını dönmüş bireyler haline getiriyor. Çok geçmeden demek istiyorum ama çok geçtiğini de biliyorum, en azından bundan sonrası için birşeyler yapılabilmesini o kadar çok isterim ki... Düşünün mesela akşam yemeği masası dışında hep beraber bir masa etrafına toplanıp şöyle 1 saatte olsa teletondan uzak kalıp kaçımız ailemizle sohbet edip, tartışabiliyoruz eskisi gibi? Kış gecelerinin, yaz akşamlarının o eşsiz tadını alabiliyor muyuz yoksa sadece lafta mı eskilerin özlemleri? Sizcede hayata yetişmeye çalışırken hayatımızı kaçırmıyor muyuz? Önceliklerimizi belirlemeyi beceremiyoruz sanki, biraz daha diye diye hayatımızdan bomboş birazlar çalıyoruz çoğu zaman! Gelin hadi kendimize bir güzellik yapalım bu akşam dijital herşeyi bir kenara bırakalım sadece birbirimizi anlamaya çalışalım...

NELER SÖYLENDİ?
@
Gazete Manşetleri
Yol Durumu
E-GAZETE
ANKET OYLAMA TÜMÜ
GÜNÜN KARİKATÜRÜ
E-Bülten Kayıt
ARŞİV ARAMA